ekstremalne zdjęcia z miejsca, piękne obrazy z galaktyk, spirale, chmury, gwiazdy, wszechświat,

2,187 views · Published 3 January 2016 · 1:14 · Indexed 20 November 2026

Channel: Cities of the World · 2016 · Travel & Events

Watch on YouTube

ekstremalne zdjęcia z miejsca, piękne obrazy z galaktyk, spirale, chmury, gwiazdy, wszechświat, klastrów

zdjęcia z kosmosu, zdjęcia, przestrzeń, galaktyka, karły, galaktyki, teleskop Hubble'a, teleskop Hubble'a, klaster, kurz, nieregularne, eliptyczne, Obłok Magellana, kwazar jądro, aktywny, chmura pyłu, chmury, gwiazdy, układ słoneczny, słońce, Mgławica, zdjęcia przestrzeni, kolorów, spiralne, showcase, egzotyczne, wszechświat, uniwersalne, niebo, ciemna materia, kolekcja, całe, dziedzictwo, ekstremalne, wielkie, niesamowite, piękne, specyficzne, zdjęć, fizyka, filozofia, kształt, charakter, istota , ramy, podmiot,

Przestrzeń jest bezgraniczna trójwymiarowy zakres, w którym obiekty i wydarzenia mają względną pozycję i kierunek. [1] Przestrzeń fizyczna często jest pomyślany w trzech wymiarach liniowych, chociaż nowoczesne fizycy zazwyczaj uważają, że z czasem, aby być częścią bezgraniczną cztero- kontinuum wymiarów znany jako czasoprzestrzeni. Pojęcie przestrzeni jest uważane za fundamentalne znaczenie dla zrozumienia fizycznego wszechświata. Jednak spór trwa od filozofów ponad czy jest się podmiotem, związek pomiędzy podmiotami, lub część ram koncepcyjnych.

Debaty dotyczące naturę, istotę i sposób istnienia daty kosmosu z powrotem do starożytności; mianowicie do traktatów, takich jak Tymeusza Platona czy Sokratesa w jego refleksji na temat tego, co Grecy nazywali Khora (czyli "przestrzeń"), lub w Fizyka Arystotelesa (Księga IV, Delta) w definicji toposu (to miejsce), lub w późniejszym "geometrycznej koncepcji miejscu" jako "rozszerzenie przestrzeni qua" w dyskursie na Place (Qawl fi al-Makan) z 11-wiecznego arabskiego Polymath Alhazen. [2] Wiele z tych klasycznych filozoficznych pytań zostały omówione w Renaissance i przeformułować w 17 wieku, zwłaszcza w okresie wczesnego rozwoju mechaniki klasycznej. W związku Izaaka Newtona, przestrzeń była absolutna, w tym sensie, w jakim znajdował się stale i niezależnie od tego, czy jest jakaś sprawa w przestrzeni. [3] Inni filozofowie przyrody, zwłaszcza Gottfried Leibniz, że zamiast tego, że przestrzeń była w rzeczywistości zbiorem relacji pomiędzy obiektami, biorąc pod uwagę ich kierunku i odległości od siebie. W 18 wieku, filozof i teolog George Berkeley próbowali obalić "widoczność głębi przestrzennej" w eseju Ku Nowej Teorii Vision. Później, metafizyk Immanuel Kant powiedział, że ani miejsce, ani czas można empirycznie postrzegany-elementy są systematyczne ramy, które ludzie używają, aby uporządkować wszystkie doświadczenia. Kant, o którym mowa "miejsca" w swojej Krytyce czystego rozumu jako subiektywne "a priori czysta forma intuicji", więc jest to nieuniknione wkład naszych ludzkich zdolności.

W wieku 19 i 20 matematycy zaczęli badać geometrii euklidesowej, które nie są miejsca, w których można powiedzieć, że jest zakrzywiona, a nie płaskie. Według Alberta Einsteina teorii względności, przestrzeń wokół pól grawitacyjnych odbiega od przestrzeni euklidesowej. [4] Badania eksperymentalne z ogólnej teorii względności potwierdziły, że geometria euklidesowa nie zapewnić lepszy model do kształtu przestrzeni.

More from this channel